در آمریکا در ایالت یوتا پارکی به نام صهیون قرار دارد که با جاذبه های دیدنی خود همه را شگفت زده کرده است. در ادامه ی مطلب با ما همراه باشید تا بدون صرف وقت و مقدمه به سراغ قسمت های مختلف و حیرت آور آن برویم.


اگر بدنبال دیدنی ترین نقطه این پارک می گردید، باید سری به دره صهیون با ۲۴ کیلومتر طول و عمقی ۸۰۰ متری بزنید. این پارک از ۸۰۰۰ سال پیش انسان ها را به خود دیده و محل سکونت بشر بوده است. با عبور از دره های حیرت انگیز می توانید از تفریحاتی همچون صخره نوردی لذت ببرید.


اگر از علاقمندان سفر به این دره هستید، جالب است بدانید که می توانید در تمام طول سال در این منطقه اقامت داشته باشید و امککانات اولیه همچون متل، رستوران، کافه . فروشگاه در دسترس شما خواهد بود. اما قبل از پر شدن این اقامتگاه ها باید از مدت ها قبل و هرچه سریعتر اتاقهای خود را رزرو کنید. از این گذشته ۳ مکان مختلف جهت کمپینگ در طبیعت برای گردشگران فراهم شده است.

دانستنی هایی جالب از پارک ملی صهیون
واژه‌ی صهیون (Zion) ریشه‌ی عبری دارد و به معنای مکانی برای صلح و آرامش است.
مکان: ایالت یوتا
مساحت: ۵۹۳ کیلومتر مربع
مرتفع‌ترین نقطه: کوه Horse Ranch
پست‌ترین نقطه: Coal Pits Wash
قدم زدن در میان آثار به‌جامانده از ۲۶۰ میلیون سال تاریخ زمین‌شناسی، رانندگی در جاده‌ی شگفت‌انگیز و دیدنی Zion Canyon Scenic و چادر زدن زیر نور مهتاب و خوابیدن زیر آسمان پرستاره، تنها بخش کوچکی از تجربیات شگفت‌انگیزی هستند که در این پارک خواهید داشت. بیش از ۲۵۰ گونه‌ی پرنده، ۷۵ پستاندار متفاوت و در حدود ۳۰ گونه‌ی خزنده در این پارک زندگی می‌کنند. در این پارک بزرگ و دیدنی، کوه‌های زیبا، دره‌ها، مونولیت‌های عظیم، طاق‌های طبیعی و تنگه‌ها و دره‌های باریک و عمیق را مشاهده خواهید کرد. در ادامه با حقایقی در مورد ویژگی‌های جغرافیایی و فرهنگی این پارک منحصربه‌فرد آشنا می‌شویم.

نحوه‌ی نام‌گذاری پارک
اولین ساکنان این پارک، بومیان آمریکا بودند. به مرور زمان، قبایل، گروه‌های فرهنگی و اقوام دیگر به این منطقه راه پیدا کرده‌اند. تنوع قومی ساکنان و اهمیت زمین‌شناسی این منطقه باعث شد تا رئیس جمهور وقت آمریکا یعنی ویلیام هووارد تفت، این منطقه را به عنوان یادبود ملی انتخاب کند. هدف اصلی از این کار، حفاظت از دره‌ها بود. زمانی که این منطقه به عنوان یادبود ملی انتخاب شد در سال ۱۹۰۹ به نام یادبود ملی Mukuntuweap نام‌گذاری شد. نه سال بعد یعنی در سال ۱۹۱۸، این منطقه به پارک ملی صهیون تغییر نام داد؛ نامی که مورمون‌ها از آن استفاده می‌کردند. مورمون‌ها (Mormons) در اوایل دهه‌ی ۱۸۵۸ به این منطقه مهاجرت کرده‌ بودند. عده‌ی زیادی معتقد بودند که اسامی اسپانیایی و بومی که تلفظ آنها سخت باشد، باعث می‌شود که گردشگران تمایلی به بازدید از منطقه نشان ندهند.

پارک ملی صهیون در محل تقاطع سه اکوسیستم مختلف یعنی فلات کلرادو، گریت بیسین (Great Basin) و بیابان موهاوی (Mojave) قرار گرفته است.

به همین دلیل، این پارک ملی حیات وحش و پوشش گیاهی بسیار متنوعی دارد. برخی از گیاهان این منطقه یعنی در حدود ۹۰۰ گونه، فقط در همین پارک پیدا می‌شوند و در هیچ جای دیگر دنیا وجود ندارند.
رخ‌کرکس کالیفرنیا (California Condor)، یکی از گونه‌های در معرض خطر انقراض پرندگان است. این پرنده یکی از ۲۸۸ گونه‌ی پرنده‌ای است که در این پارک ملی زندگی می‌کند. به همین دلیل است که این پارک به عنوان یکی از بهترین نقاط دنیا برای تماشای انواع پرندگان، شناخته شده است.

    طاق صخره‌ای کلب (Kolob Arch) که در این پارک قرار دارد، ۲۸۷/۴ متر طول دارد. این طاق یکی از بزرگ‌ترین طاق‌های طبیعی مستقل دنیا و دومین طاق بلند دنیا است.
    منطقه‌ای در پارک وجود دارد که در آن بیش از ۱۰۰۰ سال است که آب از چشمه‌ای زیرزمینی جریان دارد و Weeping Rock نام گرفته است. این منطقه یکی از محبوب‌ترین نقاط پارک برای گردشگران است.
    طبق تحقیقات اخیر، برخی از شکاف‌ها و شکستگی‌های صخره‌های قرمزرنگ بر اثر زمین‌لرزه‌ای در دوره‌ی ژوراسیک ایجاد شده‌اند.


    مشعل المپیک زمستانی سال ۲۰۰۲ در مسیر شهر سالت لیک از این پارک ملی عبور کرده است.
    تونل مشهور Zion-Mount Carmel ، که در این مجموعه قرار دارد، زمانی که در سال ۱۹۳۰ مورد بهره‌برداری قرار گرفت، بلندترین تونل در نوع خود بود.
    بزرگراه Zion-Mount Carmel هم در سال ۱۹۳۰ افتتاح شد و ساخت آن ۱۸۹۶۰۰۰ دلار هزینه داشت.
    مسیر ۱۰ کیلومتری به طرف دره‌ی صهیون، به Temple of Sinawava منتهی می‌شود. بعد از این نقطه از طریق یک مسیر پیاده‌روی به دره‌های Zion Narrows می‌رسید. این دره‌ها باریک هستند و ۶ متر عرض دارند. پیاده‌گردی در این دره‌ها راحت نیست چون نیمی از مسیر در رود ویرجین قرار دارد.
    پیاده‌گردی در این دره‌ها، در فهرست ۱۰۰ ماجراجویی برتر آمریکا به انتخاب نشنال جئوگرافی قرار دارد.
    تعداد گردشگران این پارک در سال‌های اخیر به شدت افزایش پیدا کرده است. تعداد گردشگران این پارک از ۳۶۹۲ نفر در سال ۱۹۲۰ به ۲/۵ میلیون نفر در سال ۱۹۹۶ رسیده است.
    اولین اقامتگاه توریستی این پارک در سال ۱۹۱۷ ساخته شد و Wylie Camp نام گرفت.
    گیاه Sacred Datura که به شدت سمی است، در این پارک رشد می‌کند. این گیاه، شب‌ها می‌شکفد.
    این پارک ۲۴ ساعته و در تمام روزهای سال باز است. برخی از امکانات، خدمات و مجوزها ممکن است در برخی از روزهای سال تعطیل باشند یا ساعت کاری آنها محدودتر شود.
    ورود حیوانات خانگی فقط به یکی از مسیرهای پارک آزاد است. مسیر Pa’rus که از ورودی پارک آغاز می‌شود. در این پارک امکان ورود دوچرخه هم وجود دارد.
    سه مسیر از مسیرهای موجود در این پارک، با ویلچر هم قابل دسترسی هستند. مسیرهای Pa’rus، Riverside Walk و مسیر استخرهای زمردین پایین (Lower Emerald Pools).
    فقط از ماه نوامبر تا مارس می‌توانید با ماشین شخصی از دره‌ی صهیون بازدید کنید. در سایر ماه‌های سال باید از اتوبوس‌های رایگان که برای این کار در نظر گرفته شده، استفاده کنید.
    این پارک ملی یکی از دیدنی‌ترین جاذبه‌های گردشگری طبیعی در ایالات متحده‌ی آمریکا است.